vrijdag 22 juli 2016

De gladiolen! - 2016 - dag 4

Het moge duidelijk zijn inmiddels: ik heb de finish gehaald!
Zonder blaren. Oh yeah!
Vanaf dag 2 mijn oude schoenen weer aan, was een goede beslissing :)

Het begin
De eerste 10 km vond ik zwaar. Het was bewolkt en benauwd maar wel droog. We liepen voor de derde dag op rij via dezelfde weg Nijmegen uit dus dat had ik ondertussen wel gezien. 
Ik besloot op een omgekeerde bloembak pauze te houden, net zoals veel anderen. Daar eventjes post gelezen van Renske en Jacoline en toen met muziek op weer verder. Dat hielp!
Al vrij snel begon het toen te regenen. Ik trok mijn práchtige roze poncho aan en zo vormden we met bijna 46.000 mensen een boemkerman (klik voor uitleg) parade.
Omdat het regende waren er niet zo veel mensen langs de kant van de weg (hulde voor degenen die er nog wel zaten) dus de sfeer zat er nog niet zo goed in.

Het midden
Ik liep wel lekker, ondanks de regen. In een of ander dorp werd ik geïnterviewd door SBS6, dus wie weet haal ik de uitzending nog :)
We liepen na het dorp een stuk over een dijk. Vorig jaar voelde dat als een meeeeeeeeeeegalang stuk, maar dat viel dit jaar alles mee. Nadeel van regen is dat je snel koud wordt, dus pauze kan wel maar niet te lang. Her en der zaten zielige poncho's met menen er onder op een bloembak, bankje of stoel sip naar beneden te kijken tot hun pauzetijd weer voorbij was.
Het leuke van de poncho's is dat mensen twee vormen kunnen aannemen als ze een niet-doorschijnende poncho hebben, namelijk:
- Quasimodo (vanwege de rugzak op hun rug)
- Afrikaanse vrouw (vanwege het heuptasje boven hun billen waardoor het lijkt alsof ze een mooie grote kont hebben)

Lief he. Handjes vasthouden.
We staken de pontonbrug over die het leger (ja, weet ik veel welk gedeelte van het leger. In mijn ogen is iedereen met een groen vlekkenpak 'het leger') die nacht had gemaakt. Dik feest daar, supermooi. Ik voelde me net Epke Zonderland die werd binnengehaald na zijn gouden medaille.

Het eind
Al vrij snel kwam het bord: Nog 14km tot de finish.
Woehoe! Inmiddels was het weer droog en waren er lekker veel toeschouwers. Hoe dichter we bij Nijmegen kwamen hoe beter het weer werd. Ik liep nog een stukje samen met Cees Mooij. Kent u hem? Ik ook niet. Maar naar eigen zeggen staat hij op het punt van doorbreken. Ik moest hem vooral opzoeken op Youtube, dus dat heb ik net gedaan.



Dat is mooi. In het filmpje is zijn titel: Cees Mooij - Wil beroemd worden.

Dus, daar hadden we het over tot ik pauze ging houden vlak voor de Via Gladiola. En dan denk je nu waarschijnlijk: dan ben je er bijna. Nouuuu, dat ding is lang hoor! LANG! Maar wel erg gezellig. Het is fijn dat onbekenden ontzéttend trots op me zijn en me aanmoedigen en high fiven en juichen en klappen voor mij.

En toen waren papa en mama daar ook! Met dik veel gladiolen voor mij, dus ik finishte toch nog met bloemen.
En toen gingen we patat eten, chillen en proosten met bier.

Maar zo zwaar had ik het niet
Wat enorm bijzonder was, en me erg ontroerde, was een tent van het Radboud UMC. Onder de luifel lagen ziekenhuispatiënten. Een paar broeders en zusters hielden alles in de gaten, de infusen stonden naast het bed en op het bed lagen de mensen vrolijk te zwaaien naar alle voorbijgangers.
Ja, het is wel zwaar om 160 km te lopen. Asfaltbrand, spierpijn en zere voeten. MAAR.. dat gaat over. Over een week zie je niks meer en heb ik nergens last van.

Voor deze mensen is de ellende waarschijnlijk volgende week nog níét over. Des te meer reden dus om de gladiool die ik zes kilometer eerder had gekregen van Gemma, aan een man in een ziekenhuisbed te doneren. Omdat hij hem veel beter kan gebruiken dan ik.
De bedden lagen vol met gladiolen, echt prachtig om te zien! 

De sexy wandelaar
Het heeft me toch beziggehouden: kan je als wandelaar sexy zijn? Mijn antwoord wordt denk ik toch: nee. Hoewel de uitzonderingen natuurlijk de regel bevestigen.
Want er is een groot verschil tussen iets dat mooi is en iets dat praktisch is. Bijvoorbeeld:
  • Een praktische pet heeft zo'n flapje in je nek want dat beschermt tegen de zon. Een mooie pet heeft kleurtjes/print/tekst en beschermt minder goed.
  • Wandelschoenen zijn natuurlijk het allerbelangrijkste, maar die schijnen ze niet te maken in een leuke variant. Vrijwel alles is zwart, bruin of grijs. Er zijn mensen die op hardloopschoenen lopen maar dat is slechter voor je voeten en op een regenachtige dag als vandaag zorgen de gaatjes in de voorkant voor natte sokken
  • Over sokken gesproken: niet sexy. 
  • Wandelbroek: doe jezelf een plezier en trek een fijne broek aan. Geen rokje, geen jeans. Een hardlooplegging werkt wel maar is natuurlijk wel gek, zeker bij mannen (zie foto gisteren). En onder fijne broek versta ik: een met minstens twee zakken, lang of kort maakt niet uit (afrits: jazeker mag dat want dat is praktisch).
  • Shirt: kijk. Daarmee kun je je outfit nog redden. Doe een sportshirt aan en geen katoen!! Want als dat nat is van zweet/water dan word je nooit meer droog. Gooi er een leuke tekst op en je hebt zo aanspraak.
  • Sjaaltje. Ooit een sexy sjaal gezien? Point made.
  • Maar geen nood, er is nog een belangrijk onderdeel: de zonnebril. Zet op en je bent zo goed als onherkenbaar. Ziet niemand dat je lelijk bent.

Nog even dit:
Er zijn een heleboel vrijwilligers aan het werk bij de Vierdaagse. Mijn drie favoriete:
- De scanners: mensen die aan het begin en eind van de dag mijn polsbandje scannen en daarmee officieel aantonen dat ik ben gestart/gefinisht
- De knippers: mensen die onderweg de controlekaartjes knippen
- De nummerschreeuwers (favoriet): mensen die bij de toiletrijen staan en schreeuwen welk toiletnummer vrij is zodat je die kunt gebruiken. "VIER! ZEVEN! ACHTENTWINTIG! VIER NOG STEEDS!"

Nou, dat was 'm wel weer voor vandaag! 
Deze slinger kreeg ik van Jacoline en Renske via de enveloppen :)

ps. Heel erg bedankt aan iedereen die me heeft aangemoedigd, op wat voor manier dan ook, Maria voor het voedingsadvies, mijn leuke medewandelaars voor de gesprekken, de nummerschreeuwers en andere vrijwilligers, de organisatie en de toeschouwers. En als ik je nu vergeten ben maar je toch bedankt wilt worden: DANKJEWEL! Liefde.

Nou. Nu ophouden met lezen. Het is klaar.

donderdag 21 juli 2016

De dood of de gladiolen - 2016 - dag 3

En van je heeela hoola hou d'r de moed maar in..!
Hoe het met me ging na de 40 km? Uitstekend. Ik heb daarna nog een half uur gedanst.
Hoe het daarna met me ging? Iets minder want zere voeten ;)

Ik heb vandaag omgedoopt tot Dag van de Toeschouwer omdat ik vandaag eens extra ging letten op de toeschouwers. Dus daarover een verhaal en antwoord op jullie vragen van Facebook.

Ik had dus een vet leuk idee: een filmpje maken van leuke toeschouwers. Maar mijn laptop heeft geen Windows Media Player (en krijg het niet geïnstalleerd) en na heel veel tijd in een ander programma blijkt dat ik hem daar alleen kan opslaan met vet grote reclame er voor. Dus. Dan slechts één filmpje.


video


Dagverslag
Maar nu eerst: een korte uitleg over de dag. Na het filmen van het prachtige ochtendjournaal waarbij ik live op Facebook was (zie tijdlijn) werd ik aangesproken door een meisje dat met mij wilde ruilen van startbewijs. Dik voordeel voor mij, want ik was vroeg op de Wedren (half 6) maar mocht pas 6 uur starten. Door haar kaartje mocht ik meteen starten dus dat was nice!
Vrij snel een vrouw tegengekomen die met een hoed van Herbalife liep. Ik had mijn groene shirt met Herbalife er op weer aan, dus daar even over gekletst tot zij moest plassen en ik doorliep.
Na 15 km pauze gehouden, een stuk samen gelopen met een militair, pauze gehouden en gebeld met Steef op 26 km, zes heuvels beklommen (volgens Wikipedia zijn het er geen zeven) en op 34 km nog een keer pauze. De laatste vijf km waren wel weer zwaar maar dat was gelukkig wel een groot feest langs de kant van de weg. Prima gefinisht, zelfs sneller gelopen dan gisteren, en daarna nog gedanst bij Wipneus en Pim!

Toeschouwers
Mijn favoriete toeschouwers:
- Een straat die samenwerkt waardoor je de hele straat lang dezelfde muziek hebt ipv om de 40m iets anders
- Thema-toeschouwers. Mensen of straten die bijzonder aangekleed zijn
- Mensen die in hun eentje klappen zonder dat daar aanleiding voor is. Stel je voor: net buiten een dorp, geen muziek, zes mensen op tuinstoelen en één persoon die staat te klappen. Vind ik mooi.
- Oude mensjes die uit hun verzorgingstehuis zijn gehaald en met hun rolstoel onder een afdak zijn geplant en lief zwaaien naar alle voorbijgangers.

De toeschouwers maken de vierdaagse zo leuk. Wij kunnen wel besluiten om een eind te gaan lopen, maar daar zijn wel meer wandeltochten voor. Je kunt vaak genoeg 4x40km lopen in een wandeltocht in Nederland. Maar door alle muziek, gekke mensen, kindjes met snoepjes en komkommers en de enorm gezellige sfeer word je echt gedragen.

Er is ook een Belangrijke Mensen Podium (BMP) in vrijwel elk dorp. Op het BMP (dat natuurlijk niet echt zo heet) staat doorgaans de burgemeester met zijn vrouw, een paar belangrijke politie/legermensen en zo ongeveer de hele Rotary. Vooral dat laatste vind ik erg grappig. Dat podium zit vol met geld, iedereen drinkt bier en voelt zich belangrijk. Een soort van jachtschip op de Middellandse Zee-idee, maar dan in een klein dorpje, hahaha.

Ook fijn: toeschouwers die belachelijk zijn. Dat is toch fijn om naar te kijken. Een meneer met een klep-zonnebril bijvoorbeeld. Iemand in een gekke outfit of een vrouw van 50+ die vet hard staat te dansen.

Ook heel fijn: bedrijventoeschouwers die dingen uitdelen. Want ja, wij Nederlanders houden van gratis. Heel veel dank aan de papa en mama van Wesley die met hun pannenkoekencaravan elke dag langs de route staan (zij hebben een vet nice pannenkoekenrestaurant in de Achterhoek en een speciale pannenkoekencaravan voor tijdens de vierdaagse). OMNOMNOM pannenkoek! En we kregen vandaag weer een knalrood gekookt ei. Waarom dat rood is weet ik niet, maar eieren zijn fijn. De weg ligt daar dan ook bezaaid met stukjes eierschaal maar omdat ze rood zijn is het net confetti en dat heeft dan ook wel weer iets vrolijks. Van de Lidl kregen we een banaan. Woehoe, bananen!
En ja, particuliere toeschouwers die dingen aanbieden zijn ook lief. Komkommer, wortel, tomaat, (water)meloen, tucjes, zoute stokjes, dropjes, pepermuntjes, snoepjes, spekjes, chips en.. jawel... vandaag iemand die stukjes frikandel met mayo serveerde. Waarvoor hulde.

Vragen vann jullie
"Waarom dragen mannen naveltruitjes?" (Johannes)
Geen flauw idee. Omdat het koeler is? Omdat het past bij de outfit? En waarom dragen mannen dit, bijvoorbeeld?
"Of er mensen de verboden Pokémon Go borden zijn tegengekomen/hebben gejat" (Maaike)
Ik heb op internet gelezen dat ze er waren, maar ik betwijfel dat. Een wandelaar gaat echt niet Pokémon Go spelen onderweg, dat duurt veel te lang, je loopt daardoor langzaam en je hebt wel andere dingen aan je hoofd. Ik ben de borden in elk geval niet tegenkomen. Ik zag wel een toeschouwer die Pokémon uitdeelde want die had hij geprint op een papiertje. "Heb je er toch één gevonden."

"Graag spot ik van jou de meest gekke/originele/handige outfit. Kies maar welke voldoet bij je dag vandaag" (Maaike)
Helaas geen foto van, maar er liep iemand in een geel Pino-pak. En er was dit meisje, met een soort vishengel met plaatjes van lekkere mannen voor haar waardoor ze bleef lopen:

"Hoeveel stappen zet je op 1 dag van de Vierdaagse?" (Maaike)

Aangezien de route elke dag ongeveer 40km is, en ik stappen maak van 1 meter zou dat neerkomen op 40.000 stappen. Niet alle stappen zijn 1 meter want soms is er oponthoud, loop ik naar de andere kant van de weg om daar iets lekkers te pakken of loop ik van de weg af om pauze te houden. Daarnaast natuurlijk het lopen in huis, naar de fiets, van de fiets naar de Wedren en dergelijke.. dus zeker wel 45.000 stappen.

"Hoe gaat het nu met je asfaltbrand?" (Heidy)
Vandaag geen last van gehad! Het is wel wat groter geworden maar het deed geen zeer tijdens het lopen. Het kan drie oorzaken hebben:
- Het was minder warm
- Ik had een andere lange broek aan die wat dikker was
- Ik had hardloopkniekousen aan ipv lage wandelsokken (dank voor de tip Malou!)

"Hier zijn vlaggetjes. Deel ze uit en maak foto's met de blije ontvanger" (Renske en Jacoline via de dagenvelop)
Linksboven: een man die met zijn tuinslang alle flesjes enzo van voorbijgangers vulde
Rechtsboven: een erg enthousiaste Engelse toeschouwer
Onder: de moeder van Jacoline :)

Finish en dansen
En toeeeen.. bij de finish raakte ik in gesprek met iemand die ook onder de boom zat uit te rusten:
"Hee, volgens mij zijn dat Wipneus en Pim op het podium"
"Wat?"
"Wipneus en Pim. Dansen! Gebruik je weer even andere spieren. Vet leuk, moet je echt een keer gezien hebben en morgen is het niet duss..."
"Oke, ik ga kijken!"

En ik danste alsof mijn leven er vanaf hing. Polonaise over het podium, springen, zakken, marcheren.. alles kon. Ik stond voor lul, maar hee.. met mij nog 100 anderen! Ik weet niet of dit live werd uitgezonden vanaf de Wedren maar ik stond vooraan en dus vol in beeld :p

video
De man met groene pet in het midden die heel hard danst.. die was net terug van 55km lopen!



video





Nog één dagje!
Ik sluit af met een stukje uit mijn blog van vorig jaar:

"Als je dag 3 hebt uitgelopen dan is dag 4 slechts een formaliteit"
"Ja. Maar wel een formaliteit van 40 kilometer!"

Dus, aanmoedigingen blijven welkom :)

woensdag 20 juli 2016

De dood of de gladiolen - 2016 - dag 2

Een vreemde oma op een berg, irritatieliedjes en een finish in exact dezelfde tijd als gisteren.
OJA, EN IK WAS OP TV!
Vandaag was roze woensdag, dus ik liep in een mooi roze shirt veertig kilometer te zweten. Serieus, wees blij dat je me niet hoeft te omhelzen als ik binnen ben aan het eind van de dag. Ghehe, papa en mama wel vrijdag.

video


De hitte
Ik hoef jullie natuurlijk niet te vertellen dat het vandaag warm was. Maar man. Wat was het warm vandaag. Als je als individu loopt start je twee keer laat (voor mij di en do tussen 06.00 - 06.45 uur) en twee keer vroeg (wo en vr tussen 05.00 - 05.45 uur). Het is maar wat je laat noemt natuurlijk.
Vanwege de hitte startten bijna alle lopers een half uur eerder, wat betekende dat ik rond 04.15 uur op de Wedren aanwezig was en met mijn maatje Rikste een half uur later *bliep* gescand en wel startte aan dag 2.


Het asfalt
We gingen goed op pad, namen op tijd pauze (ik kreeg een appelflap. Instant happiness) en wandelden in een mooi tempo over de paden. We liepen door het bos waar veel schaduw was, over lanen met bomen aan de zijkanten en door dorpen waar veel douches, nevelsproeiers en andere waterattributen waren. Dus eigenlijk had ik het helemaal niet zo vreselijk warm en liep ik heel lekker. Beter dan gisteren zelfs.
Tot de laatste vijf kilometer want toen kreeg ik last van mijn asfaltbrand (woord van de dag). De hitte van het asfalt verbrandde mijn benen. Je kunt het niet voorkomen, behalve door niet op heet asfalt te lopen. Natuurlijk heeft niemand er zo erg last van als ik. Hoera. Ik ben bijzonder.
Toen ik vorige week in de hardloopwinkel om raad vroeg - niemand had ooit van asfaltbrand gehoord - zei één van de medewerkers: maar kun je niet gewoon in het gras gaan lopen dan?
..
..
NEE NATUURLIJK NIET!
Er is niet overal gras, en als dat er wel is is het gras ook warm en het loopt bovendien zwaarder en je ziet de ondergrond niet goed dus is er meer kans op enkelverzwikking en dat soort ellende.

De schade van vandaag

De magische finish - of toch niet
Dus ik liep vrolijk over het asfalt tot het laatste stukje, toen gooide ik het tempo nog maar wat omhoog omdat ik dacht dat alles bij de finish wel opgelost zou zijn.
De finish is geen magische plek waar alle ellende verdwijnt. Helaas. Wel een plek met schaduw, water, eten en rust.
Er waren heel veel mensen die nog goed liepen, maar ook een aantal die mank liepen van de pijn, ingetapet waren tegen blessures of die last hadden van andere problemen.
Onder het motto van: Niet luisteren naar je lichaam verwacht ik dat de meesten hiervan gewoon starten morgen.
Ik finishte overigens in exact dezelfde tijd als gisteren: 9 uur en 3 minuten.

Nieuwe dingen geleerd
Tijdens het wandelen toch weer noemenswaardige nieuwe dingen geleerd, bijvoorbeeld:

- Gay doen is belangrijker dan winnen

- Daar boven op die berg,
  Woont een oud wijf
  Die maakt voor een kwartje
  Alle piemels stijf
  En van je heeeela heeeela heeela hooolala HEE!

Irriatieliedjes
Op gegeven moment was ik wel klaar met alles. De laatste vijf kilometer was in de volle zon, dus verzengend heet. Tel daar bij op: vermoeidheid, zere benen en zere voeten en je weet mijn gemoedstoestand (voor degenen die mij goed kennen zal het volgende ongetwijfeld typisch en hilarisch zijn).

Die liedjes dus he.. Ik ging er in mijn hoofd op reageren:

"I'm walking on sunsine"
Ja. Moet je doen. Kun je ver lopen vandaag. Doei.

"Jij krijgt die lach niet van mijn gezicht"
Dan niet joh.


"Laat de zon in je hart"
Oprotten met je ***zon. HITTE.

Maar er waren ook leuke dingen
- Ik zag vandaag het bord met mijn aanmoediging wel, dankjewel Jesse! (en Harry voor gisteren)
- De wandelaars die de toeschouwers aanmoedigen: "Goedzo, je kunt het! Blijven zitten op het terras he! Zet 'm op!"
- Ik liep dus weer samen met Rikste
- Ik liep lekker niet als militair met dikke bepakking of 50/55km
- Tijdens een pauze in het gras kregen we bouillon, meloen, een kitkat en komkommer van aardige toeschouwers
- Wandelaars die met waterpistolen het publiek natschoten
- Op moment van schrijven onweert het heel hard en het regent dus verkoeling is on it's way!
- En dan dit nog, van Renske en Jacoline:

Een mini-spandoek!
Krentenplat saves the day
Nadat ik op de Wedren 1,5 uur voor pampus had gelegen had ik voldoende moed verzameld om de zon weer in te gaan, mijn fiets te halen, wederom verkeerd te fietsen en thuis aan te komen.
Na een voetenbad, koude handdoeken, natte washandjes en het geblaas van de ventilator was ik weer engiszins op orde. Toch was het de krentenplat die me redde (ja sorry, na twee dagen in mijn tas was van 'bol', geen sprake meer. Hij was plat).

Dag hoor. Tot morgen. Dan beklim ik de zeven heuvels.

dinsdag 19 juli 2016

De dood of de gladiolen - 2016 - dag 1

Een blog met een glimlach: vandaag ging goed!
Ik vond een Gronings wandelmaatje, er was inspirerend gezang, de waterpistolen deden hun werk en ik liep op schoenen die ik amper had ingelopen..

Start!
De start
Ik wou dit vet cool live op Facebook delen maar ik had dat nog nooit gedaan en daarom drukte ik niet op het goede knopje dus stond het niet op social media. Dat geeft verder niet want er is al genoeg vierdaagsespam op mijn tijdlijn ;)

De scheidslijn tussen dronken zijn en vroeg opstaan
Afijn, ik startte om 06.15 uur.
Op gegeven moment wist ik niet meer zeker of mensen nou vroeg waren opgestaan om aan te moedigen, of dat ze de nacht hadden doorgehaald (met voldoende bier) en nog steeds dronken en wakker waren.
Soms was het wel duidelijk te merken, bijvoorbeeld:

- Een meisje dat op onbekende melodie zong: "goed zoo, ga door, (en toen heel verbaasd) jullie zijn met heel veel.."
- Een jongeman die in de berm lag te slapen tegenover de grootste geluidsinstallatie van de route waar keihard muziek uit kwam.
- Een jongen die, op melodie van Daar moet een piemel in, wees naar een wandelaar en zong: "HIIIIIJJJJ HEEEEEFT EEN PETJE OP, HIJ HEEFT EEN PETJE OP! JALALALALAA" (Dit maakte mijn dag, overigens)

Groningen & Friesland
Al vrij snel raakte ik in gesprek met een vrouw die uit de provincie Groningen kwam en we zijn de rest van de dag samen opgelopen. Dat is een mooie omschrijving he: samen oplopen. Dat zou opa gezegd kunnen hebben.
Dus dat deden we. Samen oplopen. Op klinkers, op asfalt, op de dijk..

Blijkbaar was het blauwe dinsdag, dag voor de vrijheid
De dijk
De band is leuker dan dit onderdeel van de Nijmeegse Vierdaagse. Verzengende hitte en weinig toeschouwers op dit gedeelte, en bovendien is het heel lang.

Hitte
Ja. Wil degene die heeft gebeden voor mooi weer daar ONMIDDELLIJK mee stoppen?! Danku.
Het was warm. Vanaf elf uur was het echt warm. Maar: er stonden genoeg waterpunten onderweg en er waren weer voldoende aardige mensen die hun tuinslang richten op vrolijke voorbijgangers, irritante kinderen en lege flesjes. Oja, vandaag is zo'n dag dat je voor iemand met een waterpistool gaat staan en roept: TOE MAARRRR!

Ik heb een bijzonder soort sjaaltje gekocht, het heet een Cobber en het is een 'langdurig koelende halsdoek'. Thuis 30 min in water gelegd en hij blijft de vier dagen koud.
Ik zie er vervolgens wel uit alsof ik bij de scouting zit (maar hee, scouting is cool).
Dit kan ook:




Blaren en andere ongemakken
- Blaren: 0, hoewel ik mijn schoenen amper had ingelopen. Wel gevoelig.
- Asfaltbrand: aanzienlijk minder dan vorig jaar, zegen daarvoor! Slechts twee plekken, ter grote van een vuist.
- Zonnebrand: ik heb nog nooit zo vaak gesmeerd als vandaag. En ik zou mezelf niet zijn als ik ondank dat tóch verbrand ben. Maar goed, het valt mee.
- Ik zag het bord waar mijn digitale aanmoediging op stond te laat en ik weet dus niet wie er iets geschreven heeft voor me en wat het was.
- Renske en Jacoline hadden heel lief voor elke dag een pakketje aanmoedigingen gemaakt maar ik was het vergeten mee te nemen.. aaah
- Als je me volgt op de app: de afstand klopt niet volgens mij.. Hij zei dat ik pas 17 had gehad toen we op 23 zaten, en 2.5 uur voor finish zei hij dat we op 39 zaten.

Leuk lijstje
- Aantal sproeten erbij: niet geteld, waarschijnlijk wel veel
- Meest bijzondere pauze: in de kerk. En ja, er was orgelspel. Met het nummer: Evenals een moede hinde.. Toepasselijk
- Leukste muziek onderweg: Beter te dik in de kist dan een feestje gemist
- Leukste aanmoediging: de award gaat deze dag naar Hedi omdat ik om alle drie haar berichtjes in de app moest lachen. (Jaco en Renske hadden gewonnen als ik de envelop had meegenomen, maar morgen nog een kans).


Tot morgen!

Zelden zo blij geweest met een Radler 0.0%
Meer sexy foto's volgen morgen.




ps. Benieuwd wat ik op een dag naar binnen schuif? Nee, dit is geen reclame, ik ben wel fan van Herbalife.

5.15 uur - Shake Herbalife met 1 banaan erdoor
7.45 uur - Proteïnereep Herbalife
9.00 uur - Appel
10.00 uur - Shake Herbalife
11.30 uur - Pinda's (want: zout) en maaltijdreep Herbalife
12.30 uur - Halve Snelle Jelle
13.30 uur - Engergiedrank Herbalife
15.15 uur - Finish. Radler drinken & shake Herbalife

Her en der een stukje komkommer/tomaat of whatever er aan de kant door toeschouwers aangeboden werd.
Naast dit alles uiteraard een boel water :)
En oja, na 15.15 uur eet ik ook nog, maar dat vond ik minder interessant om te vermelden.
Kusjes. Dag.


zaterdag 24 oktober 2015

De Efteling

Omdat we toch in Brabant waren. Omdat het kon. Omdat het supercoolfantastisch is. Omdat Hedi er nog nooit geweest was...
Wie heeft er eigenlijk een reden nodig om naar de Efteling te gaan?!

En dit terzijde: Een paar dagen geleden was het capslock day, desondanks is deze hele blog in hoofdletters geschreven. Omdat ik zo enthousiast ben! Maar ik weet ook dat dat erg vervelend leest, dus ik heb je gespaard. Af en toe hoofdletters. Maargoed, bedenk ze er zelf maar bij.

Hierbij een overzicht in Vogel (Rok) vlucht:

Holle Bolle Gijs
"Kijk, daaaaar!" mijn knuistje veranderde in een uitgestrekte arm met een priemende vinger. Ik wees in de richting van een muur met een grote pop met open mond er op. "Papier hier!" schalde het over het pleintje.
Ik stopte Hedi mijn papiertje toe zodat zij dat aan Gijs kon geven die het met zijn zuigmond opat. "Dankuwel" zei hij beleefd.
Bij elke volgende Holle Bolle Gijs hoopte ik weer dat ik een papiertje had zodat we dat konden geven.



Panische python
Daarna door naar de Python. De laatste keer dat ik in de Efteling was ging ik ook in deze achtbaan. Begint met een stuk omhoog, daarna een afdaling en dan vier keer over de kop. Ik weet nog dat ik toen in de rij stond en best wel bang was en dat het allemaal vreselijk eng was (nee, ik was toen geen zeven. Ik was 20 ofzo). Maar nu was het helemaal niet zo eng! We gilden de longen uit ons lijf bij de afdaling, maar oke. Het was heel erg leuk :)
Met zwabberbenen van de spanning liep ik via de uitgang weer het plein op.

Het sprookjesbos
Ik vind dit het ALLERLEUKSTE van de HELE Efteling! Er zijn paddenstoelen met muziek (waar je op moet gaan zitten en een foto maken, want anders telt het niet en ben je niet in de Efteling geweest), een heleboel sprookjes en een heleboel kindjes die met open mond staan te luisteren bij een van de sprookjes waar het verhaal wordt verteld. Daar stond ik gewoon tussen hoor. Met glimmende oogjes keek ik naar Langnek die steeds hoger over het bos heen keek. En af en toe keek ik even naar Hedi die op een bankje zat en ook luisterde om te zien of ze het net zo fantastisch vond.
Een eindje verderop waren groene, roze en blauwe duiven! Magisch.
En Hedi is een held want die had twee muntjes van vijftig cent. En als je die bij Ezeltje Strekje in de automaat doet dan gaat 'ie balken en dan schiet er een Efteling dukaat uit zijn kont. Die belandt ergens op het plein, en dan moet je daar heel hard achteraan rennen. Dus dat deed ik! En ik had 'm. En toen was ik zielsgelukkig. Daar kwam nog bij dat Hedi voorstelde om warme chocolademelk te gaan drinken én een surprise ei te bestellen. Wat een intens geluk.



Ik wil later mijn 'wij gaan trouwen, kom op ons feest-foto's' maken in dit sprookjesbos! Wat een enthousiasme. We liepen van het ene verhaal naar het andere en alles was mooi en leuk.

De stoomcarrousel
Dit is dus een heel grote draaimolen. En het allerleukste was dat toen wij in de rij stonden, er allemaal volwassenen (lees: 40+) op die draaimolen zaten. Sommige waren daar zelfs zonder kind! En die reden zo vrolijk op een paard in de rondte. Het aktetasje naast het paard geparkeerd want wie rijdt er nou paard met een aktetasje.
Dus toen wij aan de beurt waren (kortste wachtrij van de hele Efteling) ging ik op de big zitten. Ook die reed mee op de carrousel. Met een enorme pretbek zat ik op de big, en Hedi op het paard naast me. Daarnaast zat een klein meisje heel hard mee te bewegen met het paard "want dan ga je harder". Waarop wij vervolgens net zo als zij deden en een wedstrijd deden wie harder kon: de big of het paard. Het werd een fotofinish.
Aan de kant zaten een opa en oma blij te zwaaien en naar iemand op de carrousel. Ik zwaaide net zo vrolijk terug. Toen keken ze toch een beetje raar.

Vogel Rok
Tijdens de eerste wachtrij bij Fata Morgana dacht ik al dat we in Vogel Rok moesten. Da's een achtbaan in het donker. Vroeger ging ik daar ook in, maar dat was HEUL ERG ENG. Maar goed, nu zijn we er weer dus dit moet ook. Gek genoeg was ik na onze dollemansrit in de python niet meer zo bang voor deze achtbaan. Per slot van rekening stonden er vet veel kinderen in de rij en kwam iedereen er weer levend uit. Het was wel spannend maar vooral ook heel leuk.
Het leverde ook een práchtige foto op, dus die staat nu boven de bank te shinen, haha




De zweefmolen
Ja, we gingen echt niet in alleen maar achtbanen en stoere dingen. Hedi werd mega-enthousiast van de zweefmolen, dus daar moesten we in. Terwijl onze benen door de lucht bungelden bedacht ik me iets geweldigs: de Efteling, daar móet je genieten. Ik heb namelijk geen één kraampje gezien waar ze gezonde voeding verkochten. En daarmee bedoel ik quinoa, speltproducten, tarwegras smoothies en meer van dat soort gehypt voedsel waar ik helemaal kriegelig van word. HAHA! Lekker voor die health freaks, ik zie helemaal voor me hoe ze nu een patatje moeten eten. Of een broodje Unox. Met een lekkere jus d'orange. Dat dan weer wel.

Water, vuur, kikkers
Aquanura is een watershow waarbij het net lijkt alsof er water danst door de fonteinen en lichteffecten. Aan de rand zitten vier kikkers (ééntje heeft een kroon, ik vind dat een belangrijk detail. Dat zal wel de opperkikker zijn).
Aan het eind van de dag was de spectaculairste show.
Voor we er waren riep ik: "Water!" en wees naar het spektakel. We bleven even staan om te kijken, en liepen toen weer door. Ik bleef kijken terwijl ik liep en riep daarna: "Vuur!", en later weer toen er weer vuur was. Hedi vroeg of ik nu elke keer "vuur" zou zeggen als er weer vuur was. Schuldbewust bedacht ik me dat ik al "water" en twee keer "vuur" had geroepen.
Tot de kikkers begonnen met hun aandeel in het waterverhaal en ik vol overtuiging riep: "KIKKERS!"
Oeps.

Efteldingen
We hebben nog veeeel meer gedaan.
En toen, vlak voordat we het park verlieten, kocht ik nieuwe sloffen. Want dat is mijn traditie van de Efteling.
Dus nu loop ik intens gelukkig door het huis, met aan elke slof een belletje dat rinkelt zodra ik een stap zet. Eens kijken wanneer iedereen hier gek van wordt, haha..

woensdag 14 oktober 2015

Het hoofd van de voetbalvrouw

"Tot morgen!"

Hoezo morgen. MORGEN? Ik weet zeker dat dat niet in de mail stond. Ik kán morgen helemaal niet. Paniek. En wie moet ik meenemen? Misschien had ik als vaderlandslievend persoon moeten weten dat Nederland morgen speelt..
Ik heb meegedaan aan een prijsvraag op het werk en ik heb per ongeluk gewonnen. Wist ik veel, daar ging ik ook niet van uit. En nu heb ik dus kaarten gewonnen voor de wedstrijd Nederland - Tsjechië.
Iedereen heeft de wedstrijd bij voorbaat al opgegeven, want we kunnen alleen door als Nederland wint én als Turkije verliest. Hopen dat de aanmoediging van Heineken heeft geholpen.

En nu. Geen voetbalanalyse van mij. Ik ken mijn plek. Ik ben een vrouw en geen voetbalfan, dus als ik hier dingen intensief ga analyseren heb ik wellicht wat vrienden minder. Is het dan ook weer niet waard. Dus een kijkje in mijn vrouwenhoofd tijdens de wedstrijd die ik bijwoonde in de ArenA.



Dit speelt zich dus af in mijn hoofd he. Ik heb dit niet allemaal hardop gezegd. Ik erger me altijd dood aan vrouwen die voetbal kijken en commentaar hebben. Eerlijk is eerlijk, ik zou me ook aan mezelf ergeren. Dus ik houd braaf mijn mond en roep alleen OEEEEE en JAAA en dat soort kreten bij doelpunten.

Maandag - the day before

Vrij regelen, afspraken verzetten, papa meevragen. Regel, regel, regel. Ik ben helemaal van mijn apropos. Besluit om wel zelf te gaan, ondanks dat ik geen voetbalfan ben. Want ja. De ervaaaaaaaaaaaring he..
Maar ik hou wel van Oranje. Ik vind voetbalwedstrijden bij het EK en WK altijd hartstikke spannend.

Hee, ik kan wel mijn oranje ING sjaaltje meenemen, komt die ook nog eens van pas.
Ik hoop dat het niet te koud wordt in de ArenA.
Oei, een collega zegt van wel. Ik ga vast bedenken wat ik aan doe.

Dinsdag - match day

Eerst werken. Iedereen wenst me veel plezier als ik wegga. Dat komt wel goed.
Met de trein naar Meppel, daar eten met papa.
Ik had zin in patat, maar we aten aardappels, bloemkool en vlees. Maar dit terzijde.

Nu omkleden, want ik moet warme kleding aan. Je weet maar nooit of het in de ArenA vriest.
Selfie-time want mijn haar zit leuk.
Oei, papa komt vragen of ik al klaar ben om te vertrekken.
Nee, want ik moet nog steeds omkleden. Ik besluit te doen alsof ik naar de Elfstedentocht ga kijken. Vijf lagen kleding. Moet lukken. Twee sjaals en één extra voor als het toch koud is.



Wie is eigenlijk onze keeper? Jeetje wat slecht. Ik had me wel even kunnen inlezen. En ik maar denken dat je als derde keeper nooit aan de beurt komt. Blijkt dus niet zo te zijn, want Zoet staat op doel.

Maar. Als het zo slecht gaat steeds.. Waarom wisselen we dan ELKE KEER van bondscoach/trainer? Why change a winning team? Waarom houden we niet gewoon een van die mannen die ons in de finale hielp?

Ik hoop dat we Tsjechië omgekocht hebben.

We hebben met de winnaars van de prijswedstrijd afgesproken voor ingang Zuid H. Gelukkig zijn daar nog maar 1000 andere mensen, dus we vinden elkaar snel.
Nee, maar serieus: we vonden elkaar best wel snel.

Ik wou niet overdreven doen qua oranje kleding. Nu voel ik me underdressed met...
HEEEEE politie te paard! Wajooo indrukwekkend!

Eh oja, ik voel me dus underdressed met mijn oranje sjaaltje. Eigenlijk is dit dus een megakroeg tijdens een EK/WK wedstrijd, want iedereen zit vol met schmink en draagt Bavariapakken en al het andere wat er maar oranje is.

Aan het begin van de wedstrijd zijn er meteen twee aanvallen van Nederland. Zie je wel dat we Tsjechië hebben omgekocht.

Ik zit hier helemaal niet voor de ervaring. Winnen, dat moeten we!



YES. Ik heb een rood stickertje voor over het lichtje van mijn telefoon. In de 16e minuut moeten we dan allemaal zwaaien met ons oranje lichtje. Ik weet niet waarom. Ik vraag me ook af of er genoeg slimme mensen in het stadion zitten die dit onthouden.
Blijkbaar wel, want rond de 16e minuut zijn er heel veel oranje en witte lichtjes in het publiek te zien.

Jemig, als voetballer zou ik echt afgeleid zijn door die knipperende ledreclame langs de kant van het speelveld.

Doelpunt van Tsjechië. Gevloek en getier om mij heen, maar goed, we houden hoop. Op zich grappig om te zien dat er nu één vak compleet uit z'n dak gaat, alleen de reden waarom is wat jammer.

Hoezo gaat Tsjechië eigenlijk proberen te winnen! Ze zijn toch al door. Laat ons dan gewoon winnen.

WELJAA nog een doelpunt. pff. tss.. tgg...
Misschien is er niemand omgekocht.

(rust)

De positivo in mij zegt dat alles nog kan.

lalalalalalaaaaaaaaaaaaa
HUP HOLLAND HUP lalalalalaa
HOLLAND! (klap klap klap) HOLLAND (klap klap klap)

Voetballiedjes zijn niet van het hoogste niveau, maar het hele stadion zingt mee, da's dan wel leuk natuurlijk. Ik ben ervan overtuigd dat als ik meezing, dat werkt voor de spelers.
Hoewel we inmiddels mogen concluderen dat ik niet de lucky charm ben voor het Nederlands Elftal.

Nog ongeveer dertig minuten te gaan. Voor drie doelpunten. Kan makkelijk. Duitsland speelde in Brazilië met het WK ook een wedstrijd met belachelijk veel doelpunten, dus dan kunnen wij dat ook.

BLIJKBAAR NIET! EIGEN DOELPUNT! OH WAT DRAMATISCH!
Van Persie. Hij kopte hem in ons eigen doel! Waarom! Dit was niet per ongeluk hoor. Echt, vol overtuiging was dit. Nu weet ik het zeker. Hij is zelf omgekocht.

Een groot aantal mannen loopt op dit moment het stadion uit. Ik snap heus wel dat dit een onoverkomelijk probleem is, want nu gaan we nooit meer winnen.
Maar wat ben je dan voor laffe suporter. Een echte supporter blijft tot het einde. OOK als het slecht gaat. Vind ik tenminste.

Iedereen is omgekocht.

Dit is één groot complot.

Zo'n grote trommel in het publiek die werkt wel. Mensen gaan weer klappen en zingen.

Ik ga condoleances in ontvangst nemen van vrienden die meeleven en het erg vinden dat ik hier zit. Ik lees mijn app en Facebook.

BOEM! Doelpunt van Nederland. Ik heb het niet goed gezien. Er volgt een mager applaus.

Nog een keer een doelpunt. 2-3 inmiddels.

En nu klaagt iedereen steen en been. Het gaat te langzaam. De bal wordt niet goed aangenomen. De scheids doet stom. Tsjechië is een  belachelijk land. Enzovoorts.

De wedstrijd is ten einde.

Teleurstelling. Hoewel het niet had uitgemaakt als we hadden gewonnen want Turkije won ook.

De commentator roept om: "Bedankt dat jullie ook vandaag weer achter Oranje stonden"
ELLENDE. Ja. Nou.

Een (vrouwelijke) collega zegt positief: "Nouja, het was wel een leuke ervaring."

maandag 14 september 2015

Een weekendje de wereld verbeteren



Hee, hoe was je weekend?
Ja, heel tof! Ik was in Austerlitz, vlakbij Zeist voor een weekend van het traineeship wat ik nu volg van Verbeter de Wereld. Errug cool.

Oke, en is de wereld al beter?
Ehm.. nee. Nog niet. Maar dat komt! We hebben drie plannen bedacht waarmee we de wereld weer een stuk mooier willen maken.
Stiekem had ik gedacht het hongerprobleem op te lossen in deze vier maanden traineeship, maar daar moet ik toch op terugkomen, haha.

Hmm. En het vluchtelingenprobleem, klimaatverandering en eenzaamheid.. dat blijft ook bestaan?
Nou, als het aan mij ligt niet natuurlijk, maar wat je noemt zijn heel grote problemen die dus ook om een grote aanpak vragen. Wij zetten kleine initiatieven op, maar die dragen wel bij aan het verbeteren op grote schaal.

Dus, een weekend op een hutje in de hei zeker, met geitenwollensokkentypes, biologisch eten, vegetarisch, hummus op je cracker en geen verwarming in het gebouw?
Hahaha, er was ook hagelslag, kaas en chocoladepasta hoor. Maar inderdaad, wel zoveel mogelijk biologisch, vegetarisch en in de natuur. Hoewel het bos was, en geen hei.
En de mensen waren heel leuk, geen geitenwollensokkentypes, maar juist heel open en enthousiast. En idealistisch, dat ook. Dus soms moesten we wat geremd worden in ons enthousiasme.

En ben jij nu ook zo zweverig aan het worden?
Ik lust nog steeds geen hummus en dergelijke smeersels, maar ik zit er wel over te denken om geitenwollensokken te kopen.
Nee, even serieus.. ik ben nog gewoon mezelf. Dus lekker enthousiast en ik zie er naar uit wat te gaan doen. Want de afgelopen tijd was mijn leven zo saai, dat ik nu blij ben dat ik weer veel nieuwe dingen onderneem en leer.

Lekker cliché. Nieuwe dingen leren.
Jep.

Ons team

Maar wat heb je dan gedaan zo'n weekend?
Eerst gingen we kennismaken maar niet zo'n saai rondje van "ik ben ... en ik kom uit .. en ik heb me opgegeven omdat ..." We hadden allerlei oefeningen en 's avonds was het net alsof we elkaar al heel lang kenden. Zo grappig om te zien wat voor mensen er meedoen en wat voor visie ze hebben om de wereld te verbeteren. Mensen gaan helemaal stralen als ze het er over hebben.
Dus veel positiviteit, inspiratie en enthousiasme.

Ja, ja, positiviteit, inspiraaaaaaaaaatie.. pff.. What else?
Yoga Nidra, vrienden worden met de kosmos, met z'n allen op de grond liggen, buiten eten, chocoladetaart met courgette..

Whahaha, "geen geitenwollensokken" zeg je net..
Oke, ik overdreef expres ;)
Er was ook:
  • Dansen op onze teamsong
  • Veel lol
  • Laat slapen
  • Borrel met (biologisch) bier & wijn
  • Dankbaarheidswandeling
  • Communiceren met intentie
  • Knuffelworkshop
  • Fijne sfeer
  • Openheid
  • Mensen diep in hun ogen kijken
  • En als afsluiting een heel tof soort van complimentenrondje - maar dan veel cooler dan hoe je nu denkt dat het was!
En verder?
Ja, ik kan niet alles vertellen, dan ga je het zelf maar volgen :)


De hele groep

Wel interessant.. hoe krijg ik meer informatie?
Zie www.verbeterdewereld.org

Wat wil je verder nog vertellen?
HET WAS HEUL COOL!
En ik kan niet zo goed uitleggen waarom en hoe en wat.. en dat vind ik stom. Dus misschien moeten we maar eens echt afspreken, dan kan ik meer vertellen.
En ik heb ook een eigen coach, dat is tof.

Maar wat ga je nou verbeteren?
Oja, haha! Nou.. verbeter de wereld begin bij jezelf.. cliché.. maar het is dus ook een traineeship om zelf veel te leren over jezelf en alles.
Maar wij vinden het een probleem dat voedsel nu heel de wereld over reist, terwijl je ook lokale producten kunt kopen. Daarnaast hebben mensen geen feeling meer met waar hun eten vandaan komt én vinden we eerlijke handel belangrijk.
Al met al willen we dus promoten om voedsel lokaal te kopen. We zijn nog niet helemaal zeker van de vorm waarin we dat gieten (zelf bij de boer op het erf langs, of via een tussenpersoon of...) maar.. onze doelstelling is:

Voor 16 januari hebben 1000 mensen minstens 3 keer lokaal voedsel gekocht.

Zin om te helpen, of heb je tips.. laat het me weten!

To be continued...